Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

My big fat Greek Family


Είσαι single και κυκλοφορείς, και κάνεις τις βόλτες σου και τη ζωάρα σου, και βγαίνεις και μπαίνεις, και δε δίνεις λογαριασμό σε κανέναν, και με λίγα λόγια τα περνάς φίνα.
Ως που τσουπ, προσγειώνεσαι σε ένα οικογενειακό τραπέζι. Και σου την πέφτουν όλοι, μικροί-μεγάλοι-πιο μεγάλοι, «Πότε θα παντρευτείς, νοικοκυρευτείς, κάνεις οικογένεια, γίνεις άνθρωπος κλπ». Και συνεχίζουν: «Μεγάλωσες, δεν είσαι πια παιδί, ώρα να σοβαρευτείς κλπ κλπ».
Άντε τώρα εσύ να τους εξηγήσεις πόσο ωραία τα περνάς και πως δεν πολυβιάζεσαι να «νοικοκυρευτείς».


Περνάει ο καιρός και τελικά «παντρεύεσαι και νοικοκυρεύεσαι» κι εσύ. Και συνεχίζεις να τα περνάς φίνα, και βγαίνεις και διασκεδάζεις και ακόμα ζωάρα κάνεις! 
Και ξαναπροσγειώνεσαι στο γνωστό οικογενειακό τραπέζι, με το κεφάλι ψηλά αυτή τη φορά αφού συνοδεύεσαι από το «στεφάνι» σου. Όμως όοοοχι, σου την ξαναπέφτουν μικροί-μεγάλοι «Πότε θα μας κάνεις ανιψάκι, ξαδερφάκι, εγγονάκι? Πότε θα κάνεις επιτέλους παιδί? Μεγάλωσες ξέρεις, εγώ στην ηλικία σου είχα δύο, τρία, σαραντατρία παιδιά». Σε τρώει βέβαια η γλώσσα σου να απαντήσεις κάτι τύπου «Ο άντρας μου έχει στυτική δυσλειτουργία» ή «Έχω κάνει ολική υστερεκτομή» αλλά κρατιέσαι.

Με τα πολλά μένεις έγκυος και κάνεις και το πρώτο σου παιδάκι και είσαι τρισευτυχισμένη!
Και πλέον προσγειώνεσαι στο γνωστό οικογενειακό τραπέζι με την απόλυτη αυτοπεποίθηση πως δε θα ξανακούσεις κουβέντα μιας και επιτέλους συνοδεύεσαι και από στεφάνι και από τέκνο. Όμως οοοοοχι! Μετά από μια μικρή περίοδο χάριτος ενασχόλησης με το βρέφος συγκεντρώνονται γύρω σου οι γνωστοί-άγνωστοι και σου την ξαναπέφτουν. «Πότε θα κάνεις δεύτερο? Δεν πιστεύω να αφήσεις το παιδί χωρίς αδερφάκι. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να μείνει μοναχοπαίδι! Ένα ίσον κανένα. Και να το κάνεις σύντομα, να μην έχουν και μεγάλη διαφορά ηλικίας για να τα μεγαλώσεις μαζί. Εξάλλου μεγαλώνεις (σταθερή αξία!)» Και ξαναδαγκώνεις τη γλώσσα σου και ξανάμανά δεν απαντάς.

Και τελικά ξαναμένεις έγκυος και κάνεις και δεύτερο παιδάκι. Και είσαι τρισευτυχισμένη φτου κι από την αρχή. Και πας στο γνωστό-και μη εξαιρετέο-οικογενειακό τραπέζι σίγουρη πια πως όλο και κάτι θα βρουν να σου πούνε. Όμως τελικά δεν ασχολείται κανείς μαζί σου γιατί όλοι την πέφτουν στα πιτσιρίκια και γιατί στην τελική εσύ έχεις επιτελέσει το έργο σου, γάμος και δύο παιδιά.

Όμως κάπως, κάτι γίνεται και μένεις έγκυος, τρίτη φορά! Και να σου πάλι το γνωστό τραπέζι (μην επαναλαμβάνομαι και γίνω γραφική!) Κι εκεί που πιστεύεις πως θα τη γλυτώσεις αυτή τη φορά, ξαφνικά όλοι σε ξαναθυμούνται και ξαναρχίζει το πέσιμο! Τρία παιδιά; Είσαι τρελή; Το σκέφτηκες καθόλου; Με τέτοια κρίση και ανασφάλεια ποιος κάνει τρία παιδιά; Τι θα τα ταΐζεις; Τι θα τα ποτίζεις; Πού θα βρεις χρόνο; Γάλα; Παιχνίδια; Ρούχα; Άσε που έχεις μεγαλώσει πια και δε θα έχεις κουράγιο (η σταθερή αξία που σας έλεγα).
Κι ενώ τα ακούς όλα αυτά στωικά (γιατί είναι κι ορμόνες της εγκυμοσύνης που δουλεύουν σαν ισχυρό μυοχαλαρωτικό) ταλαντεύεσαι ανάμεσα σε τρία σενάρια:
Α. Να πάρεις φόρα και να φουντάρεις από το μπαλκόνι (με την υπόθεση πως το σπίτι της θείας είναι σε έναν αξιοπρεπή όροφο και όχι σε κανένα ισόγειο)
Β. Να αρχίσεις να βρίζεις θεούς και δαίμονες («Εσείς λυσσάξατε να αναπαραχθώ και τώρα που πήρα λίγο πιο σοβαρά το ρόλο μου, μου την πέφτετε? Ρε πάτε καλά??»
Γ. Να χαμογελάς σαν την ηλίθια και να κάνεις πα-πα-πα (το παπί)
Τελικά επιλέγεις την κουρτίνα τρία και κάνεις πα-πα-πα όλο το βράδυ.

Συμπέρασμα 1: Η αθάνατη Ελληνική οικογένεια θέλει από εσένα να επιτελέσεις με ακρίβεια καρδιοχειρουργού ένα και μόνο πλάνο: Γάμος-παιδί-δεύτερο παιδί-τέλος. Αν παρεκκλίνεις έστω και λίγο σε όποιο από τα παραπάνω βήματα μετατρέπεσαι αυτόματα σε απολωλός πρόβατο.
Συμπέρασμα 2: Αγνόησέ τα πρέπει, τα μη και τα θέλω (των άλλων) και ζήσε τη ζωή σου έτσι όπως πιστεύεις ΕΣΥ πως είσαι καλύτερα.
Συμπέρασμα 3: Στα οικογενειακά τραπέζια μπουκώσου όσο πιο πολύ μπορείς και μην ξεχνάς τους τρόπους σου: με το στόμα γεμάτο δεν μιλάμε! 

8 σχόλια:

  1. Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ!!! Και δε χρειάζεται τραπέζι για να τα ακούσεις! Τα ακούς παντού!!! Και να προσθέσω: το πρώτο να είναι αγόρι και το δεύτερο κορίτσι. Μην τυχόν και κάνεις δύο ίδια, την έβαψες!!!! Όσο για ΤΡΙΤΟ ΠΑΙΔΙ;;;;; Μάλλον ψυχάκιας είσαι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχα, αυτό για το αγόρι-κορίτσι δεν το είχα εντοπίσει! Αν και όταν είχα πει σε ένα θείο του άντρα μου πως περιμένω κορίτσι η αντίδρασή του ήταν "Δεν πειράζει! Το επόμενο θα είναι αγόρι!"

      Διαγραφή
  2. Εξαιρετικό! Συμβαίνει πάντα και ας έμεινα στα 2 παιδιά... Επίσης έχω να προσθέσω ότι μετά από πολυετή πείρα έχω καταλήξει πως οι περισσότεροι σε πρήζουν από ζήλια... (για την ζωάρα που έκανε πριν!!!) Ξέρεις όμως πρέπει να κάνεις και ένα τέταρτο να τους αποτελειώσεις! Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ στο ένα είμαι ακόμη αλλά η ιδέα του τέταρου δεν ακούγεται κι άσχημη! Έτσι για το αποτέλειωμα!!!

      Διαγραφή
  3. Εγώ η κακομοίρα που περιμένω το τρίτο τι να πω; Αλλά όχι εγω τους πρόλαβα όλους. Παντρευτηκα μικρη και δεν προλαβαν να μου την πέσουν. Εκανα το πρωτο παιδι αμεσα και την γλυτωσα και πάλι. Και ηταν αγόρι! Αφησα 4 χρόνια και εκανα και πάλι αγόρι. Οπότε τώρα 10 χρόνια μετά το πρώτο που όλοι οι φίλοι μου παντρεύονται και κάνουν παδια κάνω το τρίτο και είναι και κορίτσι οπότε όλοι το περιμένουν πως και πως και δεν μιλάνε. Βοηθάει ότι δεν εχουν παντρευτει και αδερφια ξαδέρφια οπότε καλύπτω όλη την οικογένεια.χιχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια χαρά τα οργάνωσες εσύ! Με το καλό το κοριτσάκι σου!!!

      Διαγραφή
  4. Μεγάλες αλήθειες κορίτσια!!! Εμάς στα οικογενειακά τραπέζια, κατα τη διάρκεια της ζωάρας, το επιχείρημά τους για γάμο-παιδί σχετικά με ανησυχίες για χρήματα ή βοήθεια για την ανατροφή ήταν "τα παιδιά μεγαλώνουν μόνα τους"!!! Και τώρα που κάναμε το μπεμπάκι, όταν τους τα λέμε, απορούν "μα ποιος σας τα έλεγε αυτά??? τα παιδιά θέλουν θυσίες!" χαχα! Απαράδεκτοι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χαχαχα! Δύο μέτρα και δύο σταθμά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή