Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Καρότσing μετ'εμποδίων

Είσαι στην εποχή που βγαίνεις από το σπίτι χτενισμένη, χωρίς μωρομάντηλα στην τσάντα και χωρίς γουλίτσες, τσίσακια ή κακάκια (sic) στα ρούχα. Και θέλεις να φτάσεις από το σημείο Α στο σημείο Β, όπου έστω Α το σπίτι σου και Β ο χασάπης. Βγαίνεις από το σπίτι, περπατάς, περπατάς, περπατάς, έφτασες.
Περνάει ο καιρός, φουσκώνουν κοιλιές, ξεφουσκώνουν κοιλιές κι έρχεται η ώρα να ξαναδιανύσεις την απόσταση από το Α στο Β. Μόνο που αυτή τη φορά φυσική προέκταση των χεριών σου είναι ένα καρότσι. Πάμε.

Βγαίνεις από το σπίτι, περπατάς, περπατάς, κάδος σκουπιδιών,

κατεβαίνεις πεζοδρόμιο, ανεβαίνεις πεζοδρόμιο, περπατάς, περπατάς, στάση λεωφορείου,

κατεβαίνεις πεζοδρόμιο, ανεβαίνεις πεζοδρόμιο, περπατάς, περπατάς, αυτοκίνητο φαρδύ πλατύ,

κατεβαίνεις πεζοδρόμιο, ανεβαίνεις πεζοδρόμιο, περπατάς, περπατάς, σπασμένο πεζοδρόμιο,

κατεβαίνεις πεζοδρόμιο, ανεβαίνεις πεζοδρόμιο, περπατάς, περπατάς, κολόνα της ΔΕΗ,

κατεβαίνεις πεζοδρόμιο, ανεβαίνεις πεζοδρόμιο, περπατάς, περπατάς, μηχανάκι φαρδύ πλατύ,

κατεβαίνεις πεζοδρόμιο, ανεβαίνεις πεζοδρόμιο, περπατάς, περπατάς, ουφ, έφτασες!

Μετά από κανένα μήνα κι εκεί που κοντεύεις να χτίσεις μπράτσο αλά Πύρρος Δήμας από το πολύ ανέβαζε-κατέβαζε, το παίρνεις απόφαση και δρόμος it is! Τέλος ο άθλος του πεζοδρομίου, κατεβαίνεις στο δρόμο κι εύχεσαι να μη σε πάρει μαζί του ο Ιππότης της Ασφάλτου.
Και φυσικά τότε, εμφανίζεται ο εξυπνάκιας τσαντιλοπαντογνώστης Έλληνας οδηγός. Περνάει από δίπλα σου, κόβει ταχύτητα, κατεβάζει παράθυρο και σε ενημερώνει: "Υπάρχουν και πεζοδρόμια!" "Υπάρχουν;" ρωτάς εσύ. Και συνεχίζει την π@π@ρολογία του: "Πού πας με το μωρό μες στη μέση του δρόμου;" Και τότε είναι που ξεχνάς και την ανατροφή σου και την καταγωγή σου και θέλεις να αρχίσεις τα Γαλλικά αλά Μεϊμαράκη, γιατί ξέρεις πως αυτός ο ίδιος τύπος σε λίγο θα αράξει την κούρσα του στο πεζοδρόμιο γιατί...έτσι μας αρέσει. Αλλά τελικά ξαναθυμάσαι την ανατροφή σου και αρκείσαι να απαντήσεις ένα "Σου δίνω το καρότσι για 5' κι αν μείνεις στο πεζοδρόμιο και τα 5 στο χαρίζω, μαζί με το μωρό".

Και μιας και έθιξα το θέμα παρκάρισμα στο...όπου να ναι, να σας πω πως υπάρχουν διάφορα είδη ενοχλητικού παράνομου παρκαρίσματος, που μπορώ να ψιλοανεχτώ ή έστω να αγνοήσω. Υπάρχει όμως κι αυτό το ένα που με βγάζει από τα ρούχα μου. Είναι το παρκάρισμα ακριβώς μπροστά στη ράμπα (αναπηρικών και λοιπών καροτσιών). 
Έχω βγάλει τη μπουγελόφατσα να μαζέψει τον ήλιο της και σουλατσάρω αμέριμνη, ως που πέφτω πάνω σε φίλο οδηγό που παρκάρει πανευτυχής (του τύπου, κοίτα να δεις κωλοφαρδία, βρήκα θέση έξω από το καφέ) ακριβώς μπροστά σε ράμπα. Τον περιμένω υπομονετικά να βγει κι ακολουθεί ο εξής σουρεαλιστικός διάλογος:
- Έχετε κλείσει τη ράμπα. Σας παρακαλώ μετακινήσετε το αυτοκίνητό σας γιατί δεν μπορώ να περάσω με το καρότσι.
- (Βλέμμα του ροφού) Δεν πειράζει, αν θες θα σε βοηθήσω εγώ να το κατεβάσεις.
- (What??) Δε θέλω να με βοηθήσεις. Θέλω να μετακινήσεις το αυτοκίνητό σου γιατί το επόμενο καρότσι ποιος θα το βοηθήσει;
-(Βλέμμα του ροφού θυμωμένου) Δηλαδή θες να μας πεις πως εσύ παρκάρεις πάντα νόμιμα;;
-(σοκ)......
Εντάξει, με αποστόμωσε. Αήττητη η ανθρώπινη βλακεία. 

Δηλαδή δεν μπορώ να κάνω τίποτα σε όλους αυτούς τους τύπους που νομίζουν πως όπου γης και πατρίς, τουτέστιν πεζοδρόμιο, πεζόδρομος, ράμπα, όλα ένα απέραντο parking;
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να κάνω και πάρα πολλά, μπορώ όμως να τους θυμίσω τη συγγένειά τους με το προσφιλές τετράποδο με τα μεγάλα αυτιά - λέγε με και γάιδαρο. Πώς; Με το σχετικό αυτοκόλλητο στο παρμπρίζ: 
Σχεδόν από τη μέρα μηδέν που άρχισα να κυκλοφορώ με το καρότσι στο χάος τούτης της πόλης, εκτός από πάνες και μωρομάντηλα έχω πάντα μαζί μου και μερικά αυτοκόλλητα που καταλήγουν στο τζάμι του φίλου οδηγού που με γράφει εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Μπορεί να μην ιδρώσει το μεγάλο του αυτί, εγώ πάντως μια μικρή ικανοποίηση την παίρνω!




3 σχόλια:

  1. Συμφωνώ σε όλα, έχω, όμως, μια ένσταση.... Τι φταίνε τα καημένα τα γαιδουράκια;;; Όχι οι τύποι αυτοί δεν είναι γάιδαροι, είναι σίγουρα πολλά άλλα (πολύ χειρότερα). Φιλικά, Ειρήνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο Ειρηνη! Τα γαιδουρακια είναι σίγουρα πιο φιλικά και ευαίσθητα από αυτούς τους τύπους!

      Διαγραφή