Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Μαμάδες εναντίον μαμάδων

Έχεις μόλις γεννήσει και παλεύεις με τις ορμόνες σου, τον άντρα σου, το λεχούδι σου, την ίδια σου την ύπαρξη. Προσπαθείς να καταλάβεις τι σου έχει συμβεί, αναρωτιέσαι τι πήγες κι έκανες και σκέφτεσαι καμιά φορά με τρόμο πως δεν υπάρχει κάρτα αλλαγής να πας να πάρεις ένα καναρίνι, ένα γατάκι, ένα ιγκουάνα βρε αδερφέ.

Μέσα σε όλο αυτό το παραλήρημα, προσπαθείς να βρεις κάπου στήριγμα κι επειδή η κουπαστή του μπαλκονιού σου μοιάζει κομματάκι επικίνδυνη στρέφεσαι στο facebook. Κι όμως! Μια μικρή μόνο αναζήτηση στις σελίδες του fb θα σου αποκαλύψει αναρίθμητες ομάδες μαμαδοσυμβουλών και μαμαδοϊστοριών. Από θέματα θηλασμού ως τρόπους ανατροφής κι από οδηγίες διατροφής ως μεθόδους αποφυγής της πάνας (ναι, βεβαίως, υπάρχει κι αυτό!! Voila΄: https://www.facebook.com/groups/388105711344435/?fref=ts)

Στη δεδομένη φάση, καθώς περνούσα γύρω στις 18 ώρες την ημέρα με ένα μωρό κρεμασμένο στο στήθος μου, το θέμα που με έκαιγε και με τσουρούφλιζε ήταν ο θηλασμός.Έψαξα λοιπόν, βρήκα μια σχετική ομάδα και άρχισα να την (παρ)ακολουθώ. Διάβασα από δω, μελέτησα από κει κι όσο πιο πολύ διάβαζα τόσο πιο πολλές ενοχές ένοιωθα.

Το μικρό μου θρεφταράκι (aka μπουγελόφατσα) δεν χόρταινε με τίποτα με το γάλα της μανούλας. Η διαδικασία ήταν η εξής: θηλασμός, τέταρτο ανάπαυλας, κλάμα γοερό, θηλασμός, τέταρτο, κλάμα κ.ο.κ. Μετά από μαραθώνιο αγώνα κατέληξα πως το παιδί γεννήθηκε πεινασμένο, πάει και τελείωσε. Έκανα λοιπόν την εξής αμαρτωλή σκέψη, να της δώσω συμπλήρωμα. Ναι, ναι, ξένο γάλα, σκονόγαλα ή όπως αλλιώς το ονομάζουν όλες αυτές οι φανατικές στις σχετικές ομάδες. Με το που ρώτησα τη γνώμη τους, έπεσαν να με φάνε. Θα σου κοπεί το γάλα, το παιδί θα βγάλει τρίτο μάτι και ουρά, θα καταστρέψεις το μέλλον του και όποια πιθανότητα έχει να πάει στο Harvard, θα το δηλητηριάσεις, να καείς στην κόλαση άσπλαχνη μάνα, που θες να λέγεσαι και μάνα, ου να μου χαθείς. Σαν να μην είχα αρκετές ενοχές που δεν επαρκούσε το γάλα μου, οοοοοχι, έπρεπε να πάρω και μια extra γερή δόση από τις ιερομάρτυρες του θηλασμού. Θέλετε να σας πω τι έγινε τελικά; Ναι, έδωσα συμπλήρωμα χωρίς να κόψω καθόλου το θηλασμό, η μικρή ηρέμησε, ως δια μαγείας άρχισε να κοιμάται πάνω από 10' συνεχόμενα, η μαμά ηρέμησε, ο μπαμπάς ηρέμησε και βρήκαμε μαγικά όλοι το ρυθμό μας και τις ισορροπίες μας. Και να σας πω και το πιο τρομακτικό; Έντεκα μηνών η μικρή κι ακόμα έχω γάλα! Και τρίτο πόδι ή κέρατο ακόμη δεν έχω δει.

Και συνεχίζω με το παραλήρημα των μαμαδο-ομάδων. Καθώς η μικρή τον πρώτο μήνα δυσκολευόταν πολύ να ηρεμήσει εκτός στήθους, η παιδίατρος μου είπε να της δώσω πιπίλα. Πιπίλα;;;;; Πας καλά; Θα βάλεις στο παιδί τάπα; Και θα πάθει σύγχυση θηλών και θα κάνει απεργία θηλασμού (σιγά μην κατέβει και σε πορεία) και θα γίνει καταθλιπτικό και όταν μεγαλώσει θα σου κάνει μήνυση για κακοποίηση... Θεέ μου, όλα αυτά για μια πιπίλα; Εγώ δεν πήρα πιπίλα; Εσύ δεν πήρες πιπίλα; Για άλλη μια φορά παράκουσα τις οσιομάρτυρες του αποκλειστικού θηλασμού. Και ήταν υπέροχο. Ξέρετε γιατί; Όχι γιατί μου προσέφερε κάποια παραπάνω λεπτά ηρεμίας αλλά γιατί χάρη σ' αυτό το υπερπροϊόν τόλμησα, πολύ πολύ γρήγορα να βάλω τη μικρή στο αμάξι και να πάμε βόλτα ΜΟΝΕΣ ΜΑΣ! Ναι, βέβαια έτρεμα από το φόβο μου, πήγαινα με 20km/ώρα στην Κηφισίας και σταμάτησα 5 φορές στην άκρη να δω αν αναπνέει. Αλλά χάρη στην πιπίλα ένοιωθα πως είχα ένα extra μαξιλαράκι ασφαλείας. Κι όταν κάποια στιγμή έκλαψε, σταμάτησα, της την έβαλα και ούτε γάτα ούτε ζημιά.

Κι έχω κι άλλα. Αν τολμήσεις να πεις πως θέλεις να αποθηλάσεις πριν το παιδί μάθει ανάγνωση είσαι τουλάχιστον για φτύσιμο. Το ενδεχόμενο να ξεκινάς δουλειά ή να κουράστηκες βρε αδερφέ δεν παίζει επουδενί. Το παιδί θα αποθηλάσει όταν θέλει αυτό, ακόμη κι αν χρειαστεί να ζητήσει αναβολή από το στρατό γιατί πίνει ακόμη γάλα από τη μανούλα.
Α! Και δεν μοιράζεσαι το κρεβάτι σου με το νεοεισερχόμενο μέλος; Δεν έχεις πετάξει ακόμη τον άντρα σου στο πάτωμα για να βάλεις στη θέση του τον μικρό απόγονο; Τότε γιατί πήγες κι έγινες μάνα. Δεν βλέπεις τις γάτες που κοιμούνται αγκαλιά με τα γατάκια τους; Τις ποντικίνες με τα ποντικάκια τους; Εσείς εκεί στο ανθρώπινο είδος πώς την έχετε δει έτσι; Και δεν μπαίνω καν στον κόπο να αναφερθώ στα σχόλια που θα εισπράξεις αν δηλώσεις πως έβαλες το παιδί σου να κοιμηθεί σε δικό του δωμάτιο πριν την εφηβεία. Φτού σου μωρή άχρηστη!

Αυτά κι άλλα πολλά, λιγότερο ή περισσότερο υπερβολικά θα βρεις στις διάφορες μαμαδο-ομάδες.
Βέβαια, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, από τις ομάδες αυτές θα πάρεις και πολλή βοήθεια, τόσο ψυχολογική όσο και ουσιαστική. Αν όμως αποφασίσεις να μπεις στον κόσμο των cyber-μαμάδων, προσπάθησε να κάνεις πολύ φιλτράρισμα και μην αφήσεις να βγει έξω από το pc σου ούτε σταγόνα ενοχής.

Υ.Γ. Ξέρω εκ των προτέρων πως κάποιες θα συμφωνήσετε, κάποιες θα διαφωνήσετε και πολλές θα πέσετε να με φάτε. Please treat with tender! 

17 σχόλια:

  1. Λοιπόν εγώ Έφη μου δε θα πέσω να σε φάω γιατί τα πέρασα και τα περνάω ακόμα τα στενά τα μονοπάτια με το κορίτσι μου. Δεν υπάρχει συνταγή για κανέναν παρά μόνον γενικότητες. Έχω βασανιστεί από τύψεις επί 7 συναπτά έτη εξαιτίας ελλείψεως "φίλτρου" και γιατί κατά βάθος πρέπει να είμαι πολύ εύκολο θύμα στο bullying όλων αυτών των ομάδων. Εν κατακλείδι μου άρεσε πολύ η ανάρτησή σου. Μου αρέσει που είσαι ρεαλίστρια και σου εύχομαι να διανύσεις αλώβητη αυτό το ταξίδι της μητρότητας με τις πολλές πολλές λακκούβες! Και για να σε ανταμείψω για τις όμορφες αναρτήσεις σου σου στέλνω ένα βραβειάκι. Μπες στο tinartideas.blogspot.gr για να το παραλάβεις και για λεπτομέρειες. Μη βιαστείς όμως γιατί τώρα ετοιμάζω την ανάρτηση. Χα χα χα! Καλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τίνα μου, σε ευχαριστώ πολύ τόσο που δεν έπεσες να με φάς αλλά κυρίως για το πρώτο μου βραβειάκι!!! Μόνο που είμαι ολίγον ασχετίδου και δεν έχω καταλάβει πού θα βρω τις ερωτήσεις σου!
      Τα συναδελφικά φιλιά μου

      Διαγραφή
    2. 'Εφη μου μπες εδώ: http://tinartideas.blogspot.gr/2015/09/blog-post_22.html διάβασε την ανάρτηση μου και βρες και τις ερωτήσεις.Για ότι άλλο θέλεις είμαι στη διάθεσή σου.

      Διαγραφή
    3. Α, οκ, δεν είχα καταλάβει ότι είναι οι ίδιες ερωτήσεις. Ευχαριστώ και πάλι! Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  2. Όταν γέννησα, ο παιδίατρος μου είπε να ακούω το ένστικτό μου. Ακόμη κι αν εκείνος μου πει ότι το μωρό είναι καλά, αν εμένα μου φαινόταν ότι κάτι δεν πάει καλά να επιμείνω.
    Το ίδιο ισχύει και για όλη τη διαδρομή της μητρότητας. Το ένστικτό μας ακούμε και κάνουμε αυτό που θεωρούμε καλύτερο για το μωρό και την οικογένειά μας.
    Όλα τα άλλα είναι για να έχουμε κάτι να συζητάμε.
    Μην ακούς τίποτε παρά μόνο το ένστικτό σου και το μωρό σου.

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απόλυτα! Σαν το μητρικό ένστικτο δεν έχει! Φιλιά!!

      Διαγραφή
  3. Κάνε ότι νομίζεις εσύ σωστό.
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αχ συνονόματη τα ίδια πέρασα και εγώ... να ακούς μόνο το ένστικτό σου λοιπόν και αυτί δεν θα σε διαψεύσει ποτέ... Εγώ πάντως σου έχω ένα μικρό δωράκι - βραβειακι στο μπλογκ μου .. θέλεις να περάσεις να το πάρεις.. http://www.cheapsmarttoys.blogspot.gr Φιλιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα συνονόματη! Θα περάσω να το πάρω με χαρά!! Ευχαριστώ!!!

      Διαγραφή
  6. Καλημέρα.
    Δεν έχω παιδί (μόνο σκυλί, πιάνεται;;;) αλλά πραγματικά απόλαυσα το ύφος και το χιούμορ του κειμένου σου.
    Υποψιάζομαι πως αρκετές από αυτές τις σούπερ ντούπερ κυβερνομαμάδες αποκαλούν τον σύντροφό τους "ο μπαμπάς μας" (το έχω δει σε ανάρτηση και τράβαγα τα κοτσίδια μου!) οπότε, όπως καταλαβαίνεις, από ψυχολογικής και μόνο πλευράς, οι συμβουλές και προτροπές τους θα πρέπει να εξετάζονται διπλά και τριπλά ;)
    Καλό Σαββατοκύριακο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Δήμητρα!
      Καλέ το σκυλί δεν πιάνεται; Είσαι καλά, τρελή προϋπηρεσία! Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια αλλά οφείλω να παραδεχτώ πως αυτό το "μπαμπάς μας" μου έχει φύγει κι εμένα κάποιες φορές ;-)

      Διαγραφή
  7. Είναι πραγματικότητα! Ευτυχώς όταν γέννησα την πρώτη μου κόρη, 12 χρόνια πριν, δεν ήταν τόσο διαδεδομένη όλη αυτή η ιντερνετοκατάσταση, προσωπικά δεν είχα ούτε υπολογιστή στο σπίτι, οπότε τη γλίτωσα. Και στην δεύτερη κόρη μετά νιώθοντας και πιο έμπειρη ως μαμά, έπεσε πολύ φίλτρο όπως λες και πάλι με γλίτωσα. Απόλαυσα πάντως το κείμενό σου, μου αρέσει που το βλέπεις από την χιουμοριστική του πλευρά το θέμα, αλλά υπάρχει θέμα πράγματι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Μέρες προσπαθώ να αφήσω σχόλιο σε αυτό το ποστ αλλά όλο κάτι με διακόπτει! Προσωπικά λοιπόν έλαβα μεγάλη ανακούφιση και στήριξη από πολλές από αυτές τις ομάδες, κάποιες στις οποίες κιόλας, τον πρώτο μου καιρό ως μαμά υπήρξα και πολύ ενεργό μέλος. Επίσης έκανα και κάποιες φίλες μέσα από εκεί. Αρχικά πολλά μου φαινόντουσαν περίεργα και διαφωνούσα, μετά όμως κατάλαβα ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ της ακαδημαϊκής γνώσης και της προσωπικής επιλογής στα πράγματα. Με λίγα λόγια, θεωρώ πως η κάθε οικογένεια κάνει τις επιλογές που ταιριάζουν περισσότερο σε εκείνη και τη γενικότερη βιοθεωρία της. Με τις ομάδες συμβαίνει και ό,τι συμβαίνει και γενικότερα με το διαδίκτυο, ότι δηλαδή θα διαβάσεις άπειρα πράγματα και όλων των ειδών, αλλά εσύ θα βάλεις το προσωπικό σου στίγμα σε όλα.
    Τέλος, και άσχετο με τα παραπάνω, έχω χαρεί που σε 'ξαναβρήκα' εδώ και που διανύουμε παράλληλη μαμαδοπορεία και blogoπορεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου Δανάη μου! Συμφωνώ πολύ με το "η κάθε οικογένεια κάνει τις επιλογές που της ταιριάζουν".
      Και μοιράζομαι κι εγώ την ίδια χαρά για την απρόσμενη συνάντηση μετά από τόσα χρόνια (το πόσα άστο!!).

      Διαγραφή
  9. Κορίτσι μου εγώ θήλασα 4 παιδιά αλλά είχα μεγάλη βοήθεια γιατί όχι, ο θηλασμός δεν είναι καθόλου εύκολος και όχι πάντα εφικτός. Εγώ απλά θεωρώ πως είχα τύχη και βοήθεια. Και όμως ουδέποτε κατέκρινα καμία μανούλα που έπραξε το αντίθετο. Η κάθε μία κάνει οτι καλύτερο μπορεί και Άγιος ο Θεός. Το θεωρώ ντροπή να έρχεται η κάθε φανατική και να ισχυρίζεται πως είναι καλύτερη μάνα απλά επειδή θήλασε, είναι κακία. Ο γονιός φαίνεται αλλού και όχι εκεί. Το να βρούμε πράγατα που μας χωρίζουν, είναι εύκολο. Το να βρούμε πράγματα που μας ενώνουν είναι το ζόρι και λυπάμαι όταν βλέπω γυναίκες να χρησιμοποιούν τον θηλασμό σαν αιχμή του δόρατος για να υποστηρίξουν οτι μόνο αυτές έκαναν το καλύτερο για τα παιδιά τους, ή για επισκληρίδιους, καισαρικές κλπ κλπ.Κάντε ότι σας λέει το ένστικτο σας, οτι σας λέει η καρδιά σας! Μπορείτε/θέλετε να θηλάσετε; Καλώς. Δεν μπορείτε/δεν θέλετε; Πάλι καλώς. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να κρίνει κανέναν. Ευτυχισμένες να είστε εσείς και το μικρό, αυτό μετράει. Τι ανθρώπους θα βγάλουμε στην κοινωνία να κοιτάξουμε. Μια χαρά μεγαλώνουν όλα τα παιδάκια όπως και να τραφούν. Δεν γίνεται να κατηγορούμε τα γάλατα που εαν δεν υφίσταται θηλασμός, θα γινόταν τι; Θηλασμός ή θάνατος; Ο ΠΟΥ γιατί δεν μας ενημερώνει για τα χημικά που έχουμε στο σώμα μας άρα και στο γάλα μας; Προβλήματα και διλλήματα παντού θα βρούμε. Το θέμα είναι να εξαληφθεί ο φανατισμός, και απο κάποιες θηλάζουσες που έχουν μετατραπεί σε...επιθετικές ακτιβίστριες κανένα καλό δεν θα βγει. Αντιθέτως. Ειρήνη λοιπόν, όχι πόλεμος και μίση. Αρκετά έχουμε γύρω μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή