Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Αγάπη ρεεεε!!!

Κι εκεί που ήμουν έτοιμη να γράψω για μωρά, μαμάδες, θηλασμόυς και πάνες, κάτι δεν μου έβγαινε.Το μυαλό μου έχει γίνει πουρές, όλη μέρα σουλατσάρουν κάτι περίεργες λέξεις και κάτι ακόμη πιο περίεργα ονόματα, Capital Control, Γερουν Νταισελμπλουμ, Eurogroup, Γιούνκερ, Σόιμπλε, Grexit, E.L.A. και μετά δημοψήφισμα, ναι όχι, όχι ναι...
Ζούμε περίεργες μέρες και όπως έγραψε κάποιος ίσως σε 50 χρόνια να είμαστε στα SOS της ιστορίας! 

Όμως έχω τρομάξει. Και όχι δεν έχω τρομάξει τόσο με την προοπτική της Δραχμής, του Ευρώ ή της Λίρας Ουγκάντας, έχω τρομάξει με τους Έλληνες. 
Βλέπω κόσμο να φανατίζεται, βλέπω κόσμο να φωνάζει, να βρίζει, να απειλεί, να μαλώνει να διχάζεται. Ή είσαι μαζί μας ή με τους άλλους. Προδότες, γερμανοτσολιάδες ο ένας, αλήτες ψευτοεπαναστάτες ο άλλος. Συλλαλητήρια και κόντρα συλλαλητήρια που κονταροχτυπιούνται ποιος την έχει πιο μεγάλη. Γριές ζητάνε πιστοποιητικά φρονημάτων από τον μπακάλη για να ψωνίσουν, μαγαζάτορες φωνάζουν την αστυνομία για παράνομη αφισοκόλληση στην κολόνα που βλέπει τη βιτρίνα τους. Παρέες διχάζονται, οι μεν σταματάνε να μιλάνε στους δε και τούμπα. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χάος! Αναρτήσεις και κόντρα αναρτήσεις, φωτογραφίες προφίλ αλλάζουν και γίνονται υπερήφανα ΟΧΙ ή βροντερά ΝΑΙ, γνωστοί και άγνωστοι βρίζονται μεταξύ τους, ο ένας κάνει block τον άλλον αν δεν έχει τα "σωστά" πιστεύω.
Έχω τρομάξει πολύ. Μέσα σε πέντε μέρες έχουμε προλάβει να ακονίσουμε τα μαχαίρια μας, να κρεμάσουμε ταμπέλες στο λαιμό μας αλλά και στο λαιμό οποίου μιλάει Ελληνικά, έχουμε προλάβει να χωριστούμε σε στρατόπεδα και να κατηγοριοποιήσουμε τους ανθρώπους σε Εμείς και Αυτοί. 
Η ταπεινή, ταπεινότατη μου άποψη, είναι πως έρχονται πολύ δύσκολες μέρες one way or another που λένε και στο χωριό μου. Γι΄αυτό και πιστεύω πως το μόνο που θα μας σώσει από τα χειρότερα είναι η αλληλεγγύη, η αλληλοκατανόηση και ο αλληλοσεβασμός. 
Ψηφίστε ότι σας φωτίσει ο Αλλάχ (εμένα δεν μου έχει στείλει ακόμη επιφοίτηση, περιμένω υπομονετικά) όμως ακούστε και την αντίθετη άποψη, δεν κάνει κακό. Για κάποιο διεστραμμένο λόγο πιστεύω πως οι θιασώτες και του Ναι και του Όχι, σε ένα καλύτερο αύριο ποντάρουν.

Όπως λέει κι ο αγαπημένος Ξυλούρης "βοήθα καλέ μου να μη φαγωθούμε μεταξύ μας". 




2 σχόλια:

  1. Αγάπη, ανοχή και κατανόηση... Έχεις δίκιο, κι εγώ παρόμοιες σκέψεις κάνω γιατί το μίσος και ο διχασμός είναι χειρότερα από την όποια οικονομική κρίση.

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αισιοδοξία και όλα καλά θα πάνε
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή