Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Ε-ε-έρχομαι!!

Ξημέρωσε αισίως η 39 και 6 (προφανώς και είχα καταργήσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο και μετρούσα σε εβδομάδες τοκετού) και...ωχ..., Νάσο, ξύπνα,, πονάωωωω!!! Όχι παιδί μου, δεν έχω πάθει δυσπεψία από τον πολύ ανανά, η κόρη σου είναι που μας κάνει σήματα.
Καλά, δεν είχε κι άδικο ο άνθρωπος να με αμφισβητεί, πώς στο καλό από το "καμία προϋπόθεση τοκετού" φτάσαμε δυο μέρες μετά να πονάμε; Μην ήταν η yoga, μην ήταν τα bumps, το περπάτημα, ο ανανάς, οι μελιτζάνες, το κολυμβητήριο, το ρόφημα, οι "επαφές";  Μήπως απλά η μικρούλα κατάλαβε πως έχει μπλέξει με μάνα από τις λίγες και αποφάσισε να βγει μια ώρα αρχύτερα, γιατί δεν άντεχε άλλο ρόφημα από φύλλα βατόμουρου; Ό,τι κι αν έφταιγε, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο, πονούσα, και η μικρούλα ερχόταν σιγά σιγά.

Εντωμεταξύ, δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί όλες οι ετοιμόγεννες στο σινεμά ουρλιάζουν και χτυπιούνται ενώ εγώ δεν ένιωθα καμία τέτοια ανάγκη. 'Έφτασα λοιπόν στο λογικό συμπέρασμα πως είτε είμαι super woman είτε πως όλες αυτές οι ιστορίες που άκουγα για τον αφόρητο πόνο της γεννάς είναι υπερβολές των λιπόψυχων (χι χι, κατακτημένη Ρούμελη, τι σ' έμελε να πάθεις!) Η μαία μου βέβαια, μου είπε πως αν δεν φτάσω να μην μπορώ να μιλήσω από τον πόνο να μην το κουνήσω από το σπίτι (μωρέ δε νομίζω να φτάσω σε τέτοιο σημείο - ε ρε Ρούμελη που σου χρειάζεται).

Αφού είδαμε τρεις ταινίες, φάγαμε σαν να μην υπάρχει αύριο και παράλληλα μετρούσαμε κάτι εντελώς ακανόνιστες συσπάσεις με το syspasion counter (ναι, υπάρχει και τέτοιο app) οι πόνοι άρχισαν να δυναμώνουν. Κι άλλες ταινίες, κι άλλο φαγητό, κι άλλο μέτρημα, φτάσαμε 11 το βράδυ κι εγώ άρχισα να γονατίζω από τον πόνο  (κυριολεκτικά, να πέφτω στα τέσσερα, η super woman είχε γίνει small cat). Ώρα να την κάνουμε λοιπόν, it's official, γεννάμε (αυτόν τον πρώτο πληθυντικό δε, γιατί τον χρησιμοποιούμε δεν καταλαβαίνω, προσπαθούμε να μοιραστούμε τον πόνο ή τον φόβο;)

Μαμά, μπαμπά, έρχομαι, είσαστε έτοιμοι; Ρώτησε αθώα το μικρό πλασματάκι γιατί δεν ήξερε πως ποτέ κανείς στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν είναι έτοιμος να γίνει γονιός. Για την ακρίβεια, τους εννιά μήνες της αναμονής πιστεύεις πως είσαι πανέτοιμος και πως είσαι πλασμένος γι'αυτόν τον υπέρτατο σκοπό, μόλις όμως φτάσει η ύστατη στιγμή, παθαίνεις ένα κοκομπλόκο και ψάχνεις πού είναι το undo. Όλα τα μαθήματα προετοιμασίας τοκετού είχαν πάει στο βρόντο μέσα σε ένα λεπτό, πώς αναπνέουν, πώς φυσάνε τον αέρα, πώς κρατάνε το νεογέννητο, πώς πλένουν το πωπουδάκι, πώς βγάζουν τις τσιμπλίτσες (μπλιαξ!), θεέ μου, τα έχω ξεχάσει όλα!

Πριν φύγουμε και ανάμεσα σε δύο γονατίσματα, έριξα μια κλεφτή ματιά στο δωματιάκι της. Ας πάνε όλα καλά. Ας είναι γερή. Ας βρω όλη τη δύναμη του κόσμου για να αντέξω. Ας μην λυγίσω. Καληνύχτα δωματιάκι, κρεβατάκι, αλλαξιέρα, κουκλάκια, καληνύχτα σελτεδάκια (μα ποιος στο καλό σκέφτηκε αυτό το όνομα;;), καληνύχτα πραγματάκια που ειλικρινά δεν έχω ιδέα σε τι χρησιμεύετε.

Το κρεσέντο συναισθηματσμού δεν κράτησε και πολύ... με επανέφερε πάραυτα στην πραγματικότητα ο Νάσος!
Ο άντρας μου, είναι από τους ανθρώπους που το χουν σε κακό να βάλουν βενζίνη πριν ανάψει το λαμπάκι, πριν σφυρίξει απειλητικά το αμάξι, πριν βγάλει χεράκι και ζητιανέψει για λίγη βενζίνη. Οk, το ξέρουμε, έτσι τον πήραμε, έτσι τον αγαπήσαμε, και γι'αυτό φροντίζουμε να παίρνουμε τις προφυλάξεις μας. Κάνα δυο βδομάδες νωρίτερα τον είχα προειδοποιήσει. Φρόντισε αυτές τις μέρες να έχει πάντα το αυτοκίνητο βενζίνη, δεν ξέρουμε πότε θα αποφασίσει το μικρό να σκάσει μύτη και δε θέλω να ψάχνουμε για εφημερεύοντα βενζινάδικα σαν τους τρελούς. Ναι; Ναιιιι.
Έντεκα το βράδυ, ένα βαλιτσάκι μαιευτηρίου, μια ετοιμόγεννη που κάθε τόσο διπλώνεται από τον πόνο κι ένας πατέρας to be, μπαίνουν στο αμάξι και βάζουν πλώρη για το μαιευτήριο. Κλειδί μπαίνει στη μίζα, κλειδί γυρίζει, και.... μπιιιιπ! Άδειο ντεπόζιτο!!! Αργά και σταθερά γυρίζει το κεφάλι του, φοράει το πιο ένοχο χαμόγελο που κυκλοφορεί και πατάει απαλά το γκάζι για να μην καταναλώσει τις τελευταίες σταγόνες βενζίνης που μας μένανε.
Ειλικρινά θα τον σκότωνα αλλά δεν ήθελα να αφήσω το αγέννητο παιδί μου ορφανό. 

2 σχόλια: